In de kerk – 1

WELCOME_RETRO_21

Ik ging dus weer eens naar de kerk afgelopen weekend. Ik was alleen en net te laat, dus zocht ik een plekje op de laatste rij. Ging pal naast een vrouw zitten. Liet er geen stoel tussen, zoals ik normaal doe en heel veel anderen. Het bleek iemand te zijn die ik twee weken eerder voor het eerst had ontmoet. Daar kwamen we na een uur pas achter.

Ze kwam speciaal voor Jack Nugter, want ze is Boliviaanse. Ze was heel fijn en klein en lief en ik voelde me een reusachtige, onbehouwen boerin op mijn hakken. Ik ben liever klein, maar ja, het oog wil ook wat.

Toen we elkaar uiteindelijk herkenden, kletsten we wat tijdens het avondmaal, wat misschien niet zo eerbiedig was aan de schuine blik van haar buurman te zien. Eerbied  in de kerk. Ik snap het wel een beetje, maar ik denk dat God in dit geval blij was dat twee zussen elkaar leerden kennen. God is een grenzeloze God. Dan maar geen ijzige stilte tijdens het ritueel. Dan maar blijdschap in mijn hart om gewoon alles. Het leven, de uitgestrekte armen van Jezus, dat Hij mij vriend noemt. Daar word ik klein van en eerbiedig.

Na de dienst sleurde ik haar mee naar de vrouw van Jack om kennis te maken, waarna ik haar uit het oog verloor. Ik was blij voor haar.

Ik vind het vaak, bijna altijd, moeilijk in de kerk om honderd redenen. Voel me zo misplaatst. En misschien stelde onze ontmoeting niets voor en is ze me allang weer vergeten, maar toch, voor het eerst sinds lange tijd had ik het gevoel dat ik precies op mijn plek was die ochtend.

God is goed, mensen. Altijd.

You may also like...

2 Responses

  1. Deborah zegt:

    God heeft niet van die kadertjes en dingetjes in overvloed, de kerk wel…..snik…Maar als je vreugde vindt in een ontmoeting met een zusje, heerlijk inderdaad!

  2. Lisanne zegt:

    Zekers! Was dan wel een heeel klein vrouwtje, want zo groot vind ik je niet – haha. Leuk je ontmoet te hebben. Ik geniet nog altijd na van de feeststemming vandaag. Groetjes!

Wat vind jij?

%d bloggers liken dit: